Yalnız'lık

Yalnız'lık

Kelimelerim eziliyor taştan bir bahçe avlusunda,

Değirmeni olmayan dünya döndükçe sesim çıkmaz oluyor.

Soluk soluğa bir dağ başında bekliyorum

Sahip çıkanı olur diye yalnızlığı.

Kayaların henüz yontulmamış kenarlarına çarpıyor sesim;

Tümüyle yankı olup...

Derince bir kuyuda boğuyorum hain rüzgârı

Sararıyor gök kapkara kesiliyor birden.

Mecburen uyuyor her yer;

Mecburen yalnızlık.

Ellerimde şimdi o ezildiğini iyi bildiğim kelimelerim,

Sessiz soluksuz koşuyorum…

‘Neredeyim, nereye gideceğim?’ bunların cevapları da değirmen oluyor dünyanın başına.

Kendimi kaybettiğim hiçlikten bakıyorum her yere.

Yazık! Kaybolmuşun, kaybetmişliği bilinmez,

Kayboldun, kaybettin diyecek kadar yalnızım.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ