Yalnızlığı Yoklarken

Yalnızlığı Yoklarken

…ve bir umuttu içimizdeki.

Geçmişten gelen, anılardan,

Bilmem belki de hüzünlerden…

Gözlerdi her şeyimizi bilen.

İtiraf edemediklerimizi bile kendimize, herkese söyleyen.

Bir de kalbimiz vardı bitmesini istemeyen.

Neyin ya da kimin olduğunu bilmeden.

Sevdiklerimiz vardı yani öylesine;

Zor zamanda değil keyfiyen terk eden.

İşte bunlar vardı beni kırmaya alıştıran.

Açamıyorum şimdi, dökemiyorum kimseye içimi,

Arada bir gözyaşı döküyorum o kadar.

Sadece yalnızken,

Yalnız olduğumu hissettiğim zaman,

Yani her zaman…

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ