Umudun Umudu

Umudun Umudu

Ağaç kabuklarına çıvgınların dokunduğu güneşin ışığıyla aydınlatmaya başladığı seher vaktinin adıdır umut. Orada başlar evren devinmeye. Adına sabah yazılır bir günün. Tane tane kırağılar açar, sudan damlalara çalarak. Bir sesin minarede yankısıyla sabahın haberi verildikten sonra ayar gün. Kararıncaya kadar karıncalarındır yer, kuşlarındır gök. Gün umuttur, güneş umut, yağmur umut, yağmuru taşıyan bulut umut…

Masmavi bir gecenin adıdır umut. Karanlıktan dolar geceye. Bir ay aydınlatmaya görevlendirilir, yıldızlar ışıldamaya… Geceden hazırlanır tüm evren yaşamaya. Geceden depolanır enerji, hareket, umut ve umut… Uykuda görülen düşlerdir umut… Uyutmayan kederdir, uykuya geçen ruh. Sabahın olacağını düşünmenin adıdır umut…

Umudun gölgesi devinen her şeyin gölgesindedir ve o gölgeler hayatın içindeki yansımalardır. Bu yansılar, bazen gündedir, bazen andadır, bazen gelecek diye beklenen, bazen gidendedir. Her şey umutla var olur, umutla tükenir. En mühimi de umut asla tükenmez ve umut insanın içindedir.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ