Tarihin Anısına

Tarihin Anısına

Bugün, tarihin anısına yazmak istiyorum.

Yağmur, yağmak konusunda dün gece gösterdiği şevkini bugün göstermekte bir hayli çekimser.

Sebebi; kırımızı yumaktan bitap düşmesi mi, yoksa barajlarla eş zamanlı içimizde çekilen suyun sebebi olduğumuzu unutup ona ses etmemiz midir ki bereketi bize burulmuştur?

Kızmış olmalı, hızlanışını, çinkolara düşürdüğü damlalarının öfkesinden sezebiliyorum sonuçta.

Tezatlar birbirlerinin muadili olmalıydı.

Her kararsızlık hayra alamet olmuyormuş, donmuş taneleri kısacak bir zaman dilimi de olsa tıpışladı yeri ve göğü,

bu her durumda yerin kokusunu uyandırmaya yeterliydi.

Ölüler ve diriler:

Serçeler cıvıldaşıyor bakımsız bir ağaçta, konuk edilmelerine aldırmadan, ayaklarını ağacın dallarına takıyorlar ve kubarıyorlar güne.

Güvercinler, geçen günkü şahit oldukları tatsız olaya kırılmışlar; ama yine de kendilerine has namütenahi sesleriyle birbirlerine sahip çıkıyorlar.

Baykuşlar hâlâ tenha ve kara kutuplu mekânlarda gelip geçenlere dikkat kesiliyorlar ve gözlerine bakmak istediğinizde size müsade edip sizi efsunluyorlar. Bir kehanet yaratmaya yarayacak kadar tuhafça kapılıp gidiyorsunuz bu varlığa.

Şimdi ise bütünce bir yokluğa...

Siz de anımsar gibi oldunuz değil mi?

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ