Şiirin Şairine/Turgut Uyar-İyimser Bir Sonuç'a

Şiirin Şairine/Turgut Uyar-İyimser Bir Sonuç'a

“…

Yaz günü kim ister ki öldüğünü

Eksik bıraktığım her şeyim kalır

…”

Bu noktayı geçtim tüm yazların sonbahara geçtiği son günlerde. Ne bırakacağım var ne de bırakılanlar. Eksik bıraktığım son şey ölüm belki ya da eksik bıraktığımız…

Turgut Uyar’ın: “Ben bir gün ölürüm” diye başladığı şiirinde mısrayım, mısrayız. Ne eksiklerimiz tamamlanır; ne de oldukları gibi kalırlar. Arafın eşiğinde yarım bir ömre talim. Hepsi birkaç Turgut Uyar şiiri olurlar nerede kayboldukları bilinmeyen dizelere tutunurlar yahut kimsenin bilemeyeceği bir anda Göğe Bakma Durağı kitabına dönüşürler sesli ve sedalı.

Bir türkünün gölgesinde sıla olurlar sımsıkı

Eylülde ağustosu; aralıkta ocağı aratırlar.

Kimimiz şairin “beyazlık” diye tabir ettiği yaşamı yaşarız kimimiz yaz günü ölmekten korkarken. Ardında eksikleri düşünürken ürperir bazı bazı, kısım kısım sineler. Yazı yağmurluk altında bırakmak istemeyiz ki beyazlığı düşünürken rüzgârın yalpasında incir kokuları burnumuza doğru eserken. Bembeyaz yaşamı dağılırken hayal etmek yazlık bir akşama sığmazken nasıl sığar tüm yazın bıraktığı huzur, yağmurun es geçtiği bir güne?

Sorduğum tüm sorular şiirlerce savrulurken bilirim en çok eksik kalmaktan, eksik bırakmaktan korktuğumu. Soramadığımda hissederim, bırakacak bir şeylerimin olmamasından daha çok korktuğumu…

Yazı bitiren eylüle, derdimi kim anlatır bilmiyorum; lakin eksik bırakacağım her şeye ustaca cevapları bir şairin iyimserliğinde türkü söyler gibi verirken hayal ediyorum yazılanları:

“Ben bir gün giderim ki ey diri at

Elbette benim de bir şeyim kalır.”

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ