Rıhle-i Derviş

Rıhle-i Derviş

Uzun bir vadinin üstünde,

Derviş gibi elimde baston,

Sırtımda azığımla yürümekteyim.

Yorulmadan, bıkmadan…

 

Çokça cefalar çeksek de

Şu dünya denen harmanda,

Savrulsak da her bir yana,

Bir olanda var oluruz tekrar.

 

Tek olanda, tek vücutta,

Tek nefeste, tek yürekte,

Tek topraktan halk olunuruz

Rahman’ın izniyle. 

Devam eder derviş vadide lakin,

Başlar sefer-i kalbi de biçarenin.

Gökte mi, yerde mi, çölde mi bilmeden

Yollara vurur kendini Yunus misali.

 

Epey uzundur bu yol

Bulutların üzerindeyken bir an,

En derinde bulur kendini.

Böylelikle kat eder çıktığı rıhleyi basamak basamak.

 

Gelince yolculuğun sonuna,

Ulaşmıştır artık,

İnsan denen varlığın kaynağına.

                                                                                                                                         -SAFİYE CİHAN-

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ