Ramazan

Ramazan

Tam, “Bundan sonra gülmez yüzümüz, güneşi göremeyiz belki…” sanrılarının ortasına doğuverir Ramazan. Maddiyattan arınıp gözlerin gördüğü ve içinde yaşanılan birden fazla nimete eller uzanamayınca insana, kâinatta hiçbir yetkisinin olmadığını anlatıverir. “Her şey bir gün bitecek de olabilir, sana verilenlere çok güvenme.” der ramazan. “Dünya senden ibaret değil ki bulduklarını bulamayanlar da var.” diye şükre de davet eder. Araması bitmez Adem'in, mutluluğu.

Ramazan mutluluğun ne olduğunu sorar. Mutluluk nedir? Pek tabii, gözleri ve kalbi mühürlenmemiş bir Zahid cevap verir: “Mutluluk paylaşmaktır. Bende var olan onda da olsun.” demektir. İnsan insan için aracıdır. Kimileri Allah'a ulaşır, kimileri Allah'a ulaştırır. Ramazan yaratılış gayesini unutmaya meyli olanlara, bu gayeyi fısıldar. Ramazan, sağlıktır, mutluluktur, nefsin arzularına kölelikten insanlığı azad eden kurtarıcıdır. Ramazanda kurtların, kuşların tüm mükevvenatın zikrine ortak olur insan. Cem olur tüm putların yıkıldığı Kâbe'nin dört etrafında her yerden. Ramazan bir olmaktır. Aynı anda yemek; aynı anda dua etmektir, birlikte saf tutmaktır. Ramazan bütünüyle karanlık bir geceyi bir hilalin aydınlatmasıdır.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ