Kendimi Arama Saatleri

Kendimi Arama Saatleri

İçine yaşamalarımı oturtamadığım bir şiir var

Deniz koparıyor o şiirde şehri birbirinden

Yaz akşamının ayazda kaldığı dolunay vakti

Sırlara malik olmuş bir adamın

Durgun tedirginliği var üzerimde

Vakar bir yükseliş sergilemeye çalışırken

Yıkıldı tüm çiçekli bağlarım.

İsmimi kıskandım bu kez

Yüz dinarın yüzünü de saymaya

Yüz çevirdim ömrümden mütevellit

Çok derinimden bir yerlerde tuhaf göçler başladı.

Yaşım ne yaşlı çınarla, ne de çınarların en genciyle eşdeğer

Orta yaşlı bir söğüdün yere değen yapraklarıyla

Ölçüşür dökülmeye yüz tutmuş, solgun tomurcuklarım.

İplik iplik sökülmeler, yama tutmayan

En kuytu köşelerimden sarıyor öfkemi.

Efsunlu fikir abidelerinin gamını andırıyorken yüreğim

Titrek suretin direnişte, en ön safta

Yere düştüğünü kabullenmeyi bilmeli

Sır olmuş tüm sular gibi

Düğümlendiğinde ümidi kesmeden gizlice akmaya devam etmeli

Kâğıdın toprak olduğu çağlardan

Gizlice parçalanmış bir yazıyım

Sadece mürekkebin okunuşunda abideleşebilirim.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ