Kayıp Aranıyor

Kayıp Aranıyor

Eskisi gibi değilim. Biriktiriyorum iyi-kötü ne bulduysam tıpkı kızdığım tüm insanların yaptığı gibi. Anlayamadığım zamanlarda tıkanıyor yolum. Önümü göremiyorum biriktirdiklerimin kapatması dolayısıyla. Alışılmadık öyle çok şey sığıyormuş ki insan ömrüne ben de ömrüme ummadığım her şeyi sığdırmaya başladım. Niye olmadığı, olmak istemediği biri olmaya zorlanır ki insan? Nasıl zorlanır? Üzerine sünger çekilen tek şey ne zaman mazi olur? Kirletilmiş bir unutkanlığın unutulduğu salt bir unutkanlık durdurdu dimağımı. Sanki zaten görmeye muktedir olamadığım gerçeklerin üstü de süngerlendi. Yorgun düştüm savaşın başında, yola çıktığım esnada. Zemheri soğuğu taşıyan yüreklerin biriktirdiği sevgisizlik ancak böyle anlaşılmaz yapardı dünyayı. Ancak böyle kuşkulu... Anlamlandıramadığım dünyanın içinde ben kayboluyorum kayboldukça tutunduğum dallar da kayboluyor. Hızlı değişimlerin yeri olan tüm dünyalar gibi benim de dünyam hızlı ve sert bir değişmle değişiyor ve ben kontrolümü kaybettikçe kendime dışarıdan bakabiliyorum, çünkü kendimden ömrüm ölçüsünde her gün daha da çok uzaklaşıyorum. Sürekli tekrarlayan bir ses dönüyor artık ömrümün tutunamadığım kısmında: Kayıp aranıyor...

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ