Fotoğrafı Olsaydı Duyguların

Fotoğrafı Olsaydı Duyguların

Fotoğrafı olsaydı duyguların,
Duygu dilini daha mı iyi öğrenirdik acaba?
Anlatırken bir derdimizi, daha mı az yorulurduk mesela? 
Bir imza olduğunu duygunun, bir parmak izi gibi özgün olduğunu nihayetinde... Biz nedense kabullenmedik herkeste farklı duyguların olabileceğini. Yaşayamadık, yaşadığımızı aktaramadık ne yazık ki... Aynı duyguların her insanda apayrı bir nüans oluşturduğunu kavrayamadık bir türlü. Ağlamanın yahut gülmenin yahut da sevmenin, herkeste aynı olmasını bekledik. 
Fotoğrafı olsaydı duyguların belki de daha iyi anlaşırdık. Duygu dilini öğrenirdik en özelinden. O dilin evrensel bir dil olduğunu söyleyen Hz. Mevlana'nın: 'Aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguyu paylaşanlar anlaşırlar' dediğine tıkadık kulaklarımızı. ...Bir daha hiç duymacakmışcasına... 
Aklın yolu birdir deyip dururken, sandık ki duygulara da aynı yoldan gidilir! En çok da burada yanıldık aslında. Yanıldık; duygularımız da kaybetti yolunu ve biz daha çok yalnızlaştık. Kısacası yaşayamadık ve yaşatamadık biz duygularımızı...

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ