Çocuk Yüreğim

Çocuk Yüreğim

Bir gün çocuk yüreğim,

Daha çok korktu dünyadan.

Çocukları katlediyor, anneleri ağlatıyor, babaları çaresiz bırakıyordu.

Bu yüzdendi işte:

Oyunu unutmuştu çocuklar,

Oynamayı ise bir o kadar.

Aynı dünya yine yara açmaya devam ediyordu tüm kesiklerden.

Nasıl sevsindi çocuk yüreğim,

Nasıl kıymet versindi geçici bir mahale?

Aynı dünya yine aldatmaya devam ediyor,

Verdiği zararlarla daha çok bağlıyordu ademoğlunu kendine.

“Hakikati bulan olgunlaşır.” Demişti bir bilge.

Oysa hakikat bir çocuğa nasıl anlatılacaktı ki?

Çocukluğun gerçeklikle ne bağlantısı vardı?

Evet bir gün öğrenecekti ama işte o zaman çocuk olmayacak, artık büyüyecekti.

Yazık mı?

Yazık çocuğa değil,

Yazık, kocaman görünen bir avuç dünyaya olacaktı.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ