Bir Şiir Bir Şair (İsmet Özel-Münacaat)

Bir Şiir Bir Şair (İsmet Özel-Münacaat)

Allah'a en samimi duygularla yalvarınca karşılık görür insan. Kendini gören Rabb'ine: "Bu yaşa erdirdin beni, gençtim almadın canımı" sözleriyle Münacaat'ına başlayan İsmet Özel'in, yine Münacaat'ta bahsettiği, leylak büklümlerinin içten ve dıştan sarmaladığı günlerde okuyorum onun kıymetli satırlarını. Ben de içimden tekrarlıyorum: "Bu yaşa erdirdin beni..." Hayalini kurmadığım gençliğin; hiç erişemem o yaşlara, dediğim yılların entrikalarına ulaştım. Neredeyim, bilmiyorum; bilmiyorum ademoğlu kim; lakin kendi avcumda henüz seyredemiyorum kırgın aksimi, bunu iyi biliyorum. Hatalarımın çok olduğu yollara, şairin ifade ettiği gibi çöllerdeki satrabı yalvartmak için çıkıyorum. Beklemiyorum, hata yapma fırsatı elimden ne zaman alınır. Sormadığım soruların aklımı gasp ettiği bir sokak aralığından izliyorum gökleri. Bulutları olan, yıldızların, gezegenlerin çokluğuna yaptığı ev sahipliğinden mi göğün çoğulluğu sorgulamadan bakıyorum olanca yazgımla. Bir şairmişim gibi sürgünüme bakıyorum. Münacaat münacaat anlıyorum ne kadar korkulu yankı bulagelmiş gizlerimde hatalarım. Hatırlıyorum da hata yapmaya erken başlıyor insan. Yalın yalnızlığın sıkışmışlığında karar veriyor af dilemeye. Hatalarımdan kırıldığım, yağmurun altında ağladığım kadar saf bir ıslaklıkla yüreğimde, hata yapmaya muhtaç kulluğumun nefsin elinde can çekiştiği diyardayım. Hangi suyun sakasıyım, görecek yaşa erişmedim belki anlamıyorum, hatasızlık gurbeti nerede… Bugün nefsimin elindeyim, sesini kesif bir kokuyla hatırlarım günahlarımın. Durduğum bu bıçak sırtında nasıl yakarılır, bilmiyorum; ama sesimi duyuyorsun Allah'ım, bana yakaracağım münacaatı göster.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ