Ah Şu Toprak

Ah Şu Toprak

Sevmek...

Ben de bitmek bilmeyen bir sevgi, bir aşk var.

Seni varlığında ne kadar sevdimse,

Yokluğunda daha çok sevdim.

Sen gidince türküler sustu.

Kuşlar bir bir göçtü.

Bir karanlık çöktü gidişinle aydınlık yüreğime...

Sen gidince ben, yağmurlu gecelerde karanlığın koynuna sarıldım.

Artık...

Artık kahvaltı yapmadan, yırtık çoraplarla okula gidiyorum.

Ayakkabılarım, onları da hep ters giydim,

Alışamadım...

Sen gittin ya tüm gözler bana acıyarak baktı.

O bakışlar bana baktıkça ben yere baktım, bir suç işlemişim gibi.

O bakışlar beni sensizliğe çektikçe çekti.

Sen gidince ben derin bir kuyuya düştüm,

Biliyor musun, benim gibi çok çocuk vardı o kör kuyuda?

Hepsi benim gibi öksüz ve benim gibi yetim.

Bir teselli arıyor muzdarip kalbim.

Hadi gel artık bitsin bu hasret! 

Al beni karanlığın koynundan.

Çıkar beni düştüğüm o kör kuyulardan.

Ah şu toprak!

Ah şu toprak ki seni aldı koynuna.

Büktü boynumu.

Şimdilerde yalnızlarla bir yoldayım.

Sen gidince ben bittim be anne...

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ