Şeb-i Yelda

Şeb-i Yelda

“Andolsun kuşluk vaktine.

Ve sakinleştiği zaman geceye ki,

Rabbin seni bırakmadı ve darılmadı.”diyor Rabb’imiz Duha Suresi ayetlerinde. ‘Sakinleştiği zaman geceye…’ buyuruyor. Biz ise sakin olan gecenin Rabbi’ne sığınıyoruz burada. Gece sakinleştiği zaman kim bilir ne lütuflar vardır bize? Sakinleşen geceler nelerin şahitleridir, zikreden her insan için neler vardır bu ayetlerde?

Duha Suresi’ni kavramaya çalışırken bir de Şeb-i Yelda’ya değinelim:

Uzun gece, en uzun gece demektir Şeb-i Yelda. Ne zaman mı uzundur geceler?

Derinlerinde hüzün taşıyanlar için uzundur geceler; saatin tik-tak sesini duyanlar için uzundur mesela…

Acıyı kalbinde bir kor misali taşıyanlara durur zaman geceleri. Dertlidir geceyi uzun yaşayanlar. Dua bekleyenler  ise sabahı uzun gecenin hediyesi olarak görürler.

Uzun gece nedir diye sorulunca hatırlarımıza nasıl gelirse gelsin; Şeb-i yeldâyı müneccimle muvakkit ne bilir Mübtelâ-yı gama sor kim geceler kaç saat (En uzun geceyi gökyüzüyle, yıldızlarla uğraşan ne bilsin. Sen aşk derdine müptela olmuş kavuşamayan aşığa sor ki, geceler kim bilir kaç saat...) diyen Osmanlı şairi Bosnalı Sabit Efendi’nin satırlarında düşünebilmekti belki de en uzun gece.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ