Şeb-i Arus

Şeb-i Arus

Bir gece duydum kısmetime yazılmış.  Bilmeden içinde neler yaşanmış. Ölümü solurken bin hüznün; bin hüzünden sıyrılıp aşka dönüşen bir gece. Sevgiliyi Leyla'dan çıkaran bir gece değil sadece, Leyla'yı bırakarak geçirilmiş bir ömrün son gecesi. Son gecesiyle ölçüşemeyecek büyük bir yürek. Şiirlerini sanki o geceye yazmış bir Hak aşığı, halk sevgilisi. Horasan'dan aşk yolculuğuna çıkmış bir Mevlana...

Bir gece uzunlardan. Zamandan mefhum düşmüş çoktan. Öyle ya kavuşmaların zamanları yoktur kavuşmayı beklerken. Kavuşmayı beklerken özlenen olmak, özlemek... Özlemeyi sevgiyle ölçemeyen; sevgisini özlemekle ölçer mi? Sığar mı büyük sevdaların özlemleri gönüllere? Bir şeb düşünce yıllardan bir gün bir ülkeye ona Şeb-i Arus diyebilmekteyken bir özleyen değer yaşamayı anlamsız saymak var mıdır? Ölmek için yaşarken insan, ölmeyi kabullenmemek hatadandır. Bir gece çınlıyor bol derin, ölümü fısıldıyor içli ve serin. Bir er kişi daha veriliyor toprağa. Bir er kişi ki sevgilisine kavuştuğu gecenin eteğinde. Bir gece süslüyor zamanı, bir gece gece oluyor sevdanın titrek ellerinde.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ